Akşam yine aynı masa.

Herkes orada ama kimse gerçekten orada değil. Babam telefona gömülü, annem yorgunluğunu kelimelere dökemiyor. Ben ise “anlatırsam uzar” diye susuyorum.

Konuşmuyoruz çünkü kavga çıkmasın istiyoruz. Susuyoruz çünkü anlaşılmayacağımızı biliyoruz. Sonuç? Kavga da çıkmıyor, çözüm de olmuyor. Sadece aramızdaki mesafe büyüyor. Bazen tek istediğim biri “Seni duyuyorum” desin. Haklısın demesine gerek yok. Sadece dinlesin. Ama evin içinde herkes birbirinin sesini kısıyor. Aile denilen şey aynı çatının altındakiler değilmiş. Aynı duyguda buluşabilenlermiş. Biz o buluşmayı kaçırdık galiba. Belki sorun büyük değil. Belki sadece konuşmaya nereden başlayacağımızı bilmiyoruz.

Eğer sen de aile içinde anlaşılmadığını hissediyor, derdini anlatacak birini arıyorsan, DertDinle.com’da seni gerçekten dinleyen birileri var.